VORTAL BHP
Aktualnie jest 945 Linki i 255 kategori(e) w naszej bazie
WARTE ODWIEDZENIA
 Co nowego Pierwsza 10 Zarekomenduj nas Nowe konto "" Zaloguj 30 sierpnia 2014
Kontakt z nami


Na stronie obecnie przebywa....

Obecnie jest 16 gości i 0 użytkowników online.

Możesz zalogować się lub zarejestrować nowe konto.

Menu główne


Wpisz słowo i szukaj w serwisie



DODAJ STRONĘ DO NASZEGO KATALOGU


BHP TESTY

BHP TESTY BHP TESTY

Google

Przeszukuj WWW
Szukaj z www.bhp.org.pl

Wypadki: W RAZIE WYPADKU PRZY PRACY- Często zadawane pytania Autor : Anita
Wypadki -przykłady Częste pytania dotyczące wypadków przy pracy.
Pracuję w przedsiębiorstwie wodno-kanalizacyjnym. 15 lutego br. w trakcie prac nad usuwaniem awarii węzła cieplnego poślizgnąłem się i spadłem do wykopu, łamiąc rękę i żebro. Lekarz uznał to za wypadek przy pracy. Mam zwolnienie od pracy na okres 8 tygodni. Czy przez ten czas będę otrzymywać wynagrodzenie w pełnej wysokości?

Tak, przez okres pierwszych 33 dni, ponieważ niezdolność do pracy wystąpiła w wyniku wypadku. Od 34. dnia niezdolności ustawa z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. Nr 199, poz. 1673 ze zm., dalej zwana „ustawą wypadkową”) przewiduje wypłatę na rzecz poszkodowanego pracownika zasiłku chorobowego. Jego kwota wynosi, co do zasady, 100% podstawy wymiaru. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego ubezpieczonemu będącemu pracownikiem stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 6 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, chyba że wynagrodzenie ulega znacznemu wahaniu ze względu na charakter pracy lub zasady wynagradzania. Wówczas przeciętną oblicza się z 12 miesięcy. Oznacza to, że pracownik będzie przez cały okres niezdolności do pracy otrzymywać sumę równą wypłacanemu wcześniej przeciętnemu wynagrodzeniu.

W styczniu br., będąc w Szczecinie, w trakcie zbierania materiału do reportażu (pracuję jako dziennikarz w jednej z ogólnopolskich gazet, siedziba redakcji jest w Warszawie) zostałem potrącony przez samochód i znalazłem się w szpitalu. Okazało się, że mam uraz kręgosłupa, co uniemożliwi mi wykonywanie zawodu przed dłuższy czas. Lekarze mówią nawet o konieczności półrocznej rehabilitacji, co może wiązać się z dużymi wydatkami. Czy mogę liczyć na ewentualny zwrot kosztów leczenia?

Jeżeli wspomniany wypadek nastąpił w trakcie wykonywania pracy lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych, podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy – nawet bez polecenia, a także w czasie podróży służbowej w okolicznościach innych niż określone wyżej, to pracownikowi będą należały się świadczenia z tytułu wypadku przy pracy.

Obowiązujące obecnie przepisy dotyczące świadczeń z tytułu wypadków przy pracy nie przewidują zwracania ubezpieczonemu kosztów leczenia. Jednakże osobie, która doznała stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje dodatkowo jednorazowe odszkodowanie. W powyższym przypadku odszkodowanie to będzie mogło być wypłacone, jednakże dopiero po zakończeniu leczenia i rehabilitacji i pod warunkiem stwierdzenia przez lekarza orzecznika ZUS, czy wypadek spowodował długotrwały uszczerbek na zdrowiu.
Warto pamiętać, iż ustawa wypadkowa za długotrwały uszczerbek na zdrowiu uznaje takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy i może ulec poprawie.
Jednorazowe odszkodowanie przysługuje w wysokości 438 zł za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, a od 1 kwietnia 2003 r. w wysokości 16% przeciętnego wynagrodzenia. Wielkość uszczerbku na zdrowiu ustala w orzeczeniu lekarz orzecznik.

Jestem przedsiębiorcą budowlanym. Zatrudniam w swoim zakładzie na stałe 9 pracowników, z czego 3 osoby pracują w biurze. Czasowo zatrudniam również w sezonie letnim robotników budowlanych. Chciałbym dowiedzieć się, czy w bieżącym roku zasiłki i świadczenia z tytułu wypadków przy pracy będę musiał wypłacać samodzielnie?

Przepisy ustawy wypadkowej stanowią, iż prawo do zasiłków i świadczenia rehabilitacyjnego z ubezpieczenia wypadkowego ustalają i świadczenie to oraz zasiłki wypłacają: płatnicy składek, jeżeli są zobowiązani do ustalania prawa do zasiłków w razie choroby i macierzyństwa i ich wypłaty, ZUS – w pozostałych przypadkach.
Aby ustalić, którzy płatnicy są zobowiązani do wypłaty wspomnianych świadczeń, należy sięgnąć do ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. Nr 60, poz. 636 ze zm.). Artykuł 61 tej ustawy stanowi, iż prawo do zasiłków i ich wysokość ustalają oraz wypłacają płatnicy składek na ubezpieczenie chorobowe, którzy zgłaszają do ubezpieczenia chorobowego powyżej 20 ubezpieczonych. Liczbę ubezpieczonych ustala się według stanu na dzień 30 listopada poprzedniego roku kalendarzowego, a w stosunku do płatników składek, którzy na ten dzień nie zgłaszali nikogo do ubezpieczenia chorobowego – według stanu na pierwszy miesiąc, w którym dokonali takiego zgłoszenia. W przypadku podanym w pytaniu przedsiębiorca – płatnik nie będzie zobowiązany do obliczania i wypłacania zasiłków, gdyż zatrudniał mniej niż 20 osób.

Mój mąż, z którym byłam od pół roku w separacji, zginął w wypadku samochodowym podczas transportowania towarów należących do firmy, w której był zatrudniony jako kierowca. Sprawa rozwodowa była już w toku. Mam trójkę uczących się dzieci. Mąż – mimo separacji – łożył na ich utrzymanie, a obecnie po jego śmierci jesteśmy w bardzo złej sytuacji finansowej. Jakie świadczenia możemy otrzymać po śmierci męża?

Jeżeli pracownik ulegnie śmiertelnemu wypadkowi przy pracy, wówczas członkom jego rodziny przysługuje prawo do renty rodzinnej, określonej w ustawie z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
• Osobami uprawnionymi do tej renty są:
• dzieci własne, dzieci drugiego małżonka oraz dzieci przysposobione,
• przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności wnuki, rodzeństwo i inne dzieci, w tym również w ramach rodziny zastępczej,
• małżonek (wdowa i wdowiec),
• rodzice.
W przypadku małżonki rozwiedzionej lub wdowy, która do dnia śmierci męża nie pozostawała z nim we wspólności małżeńskiej, ma ona prawo do renty rodzinnej, jeżeli miała w dniu śmierci męża prawo do alimentów z jego strony ustalone wyrokiem lub ugodą sądową.
Ponadto dzieciom będzie przysługiwało jeszcze jednorazowe odszkodowanie, ale już nie małżonce – wdowie, gdyż jednorazowe odszkodowanie nie przysługuje w przypadku orzeczonej separacji.
Słyszałam, że po śmierci męża (zmarł w wyniku porażenia prądem w zakładzie energetycznym, w którym był zatrudniony jako konserwator) mogę również liczyć na odszkodowanie z ZUS. W jakiej wysokości można je uzyskać i co należy zrobić, aby takie odszkodowanie otrzymać?

Procedurę ustalenia prawa i wysokości jednorazowego odszkodowania wszczyna i prowadzi właściwa jednostka ZUS, po uzyskaniu informacji o zdarzeniu będącym śmiertelnym wypadkiem przy pracy. Zgłoszenie takiego wypadku do ZUS jest obligatoryjne.
Jednorazowe odszkodowanie przysługuje uprawnionym członkom rodziny ubezpieczonego, o których mowa w art. 13 ustawy wypadkowej. Przyznanie lub odmowa przyznania jednorazowego odszkodowania oraz ustalenie jego wysokości następuje w drodze decyzji ZUS.
• Decyzję wydaje się w ciągu 14 dni od dnia:
• otrzymania orzeczenia lekarza orzecznika;
• wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.
Jeżeli w wyniku decyzji zostało ustalone prawo do jednorazowego odszkodowania oraz jego wysokość, ZUS dokonuje z urzędu wypłaty odszkodowania w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji.
• Wysokość odszkodowania wynosi równowartość kwoty:
• 18-krotnego przeciętnego wynagrodzenia, gdy uprawnionymi są małżonek lub dziecko,
• 18-krotnego przeciętnego wynagrodzenia zwiększonej o 3,5-krotne przeciętne wynagrodzenie na każde dziecko, gdy uprawnionymi są małżonek i jedno lub więcej dzieci,
• 18-krotnego przeciętnego wynagrodzenia zwiększonej o 3,5-krotne przeciętne wynagrodzenie na drugie i każde następne dziecko, gdy uprawnionymi są dwoje lub więcej dzieci,
• 9-krotnego przeciętnego wynagrodzenia, gdy uprawniony jest inny członek rodziny.
Od decyzji ZUS w sprawie wielkości świadczenia lub odmawiającej przyznania świadczenia przysługuje odwołanie. Rozpatruje je w I instancji właściwy sąd okręgowy.
Przed wypadkiem byłem zatrudniony w charakterze grafika w jednej z agencji reklamowych. Oprócz wynagrodzenia za pracę otrzymywałem także dodatkowe honoraria z tytułu opracowanych wzorów znaków towarowych i projektów graficznych reklam i opakowań. Czy honoraria te, nie wliczane do wynagrodzenia za pracę i wypłacane osobno, będą zaliczać się do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego i świadczenia rehabilitacyjnego?
Jeżeli wspomniane honoraria były wypłacane przez pracodawcę z tytułu wykonywania prac, które stanowiły obowiązek pracownika wynikający z zajmowanego stanowiska lub wykonywanego zawodu, to powinny one zostać zaliczone jako wynagrodzenie będące podstawą wymiaru zasiłku chorobowego. Ponieważ w powyższym przypadku wielkość wynagrodzenia może ulegać wahaniom, wobec tego podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowić powinno przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy – tj. za miesiąc, w którym nastąpił wypadek przy pracy.

Po długotrwałej rehabilitacji, jaką przeszedłem dla zaleczenia obrażeń, które odniosłem w wypadku (jestem dekarzem, w wyniku wypadku doznałem trwałego uszkodzenia stawu kolanowego), lekarz orzekł, iż nie mogę wykonywać wyuczonego zawodu i wskazał konieczność przekwalifikowania się. Nie mam jednak środków na dodatkowe kursy i naukę.

Ubezpieczonemu, w stosunku do którego orzeczono celowość przekwalifikowania zawodowego ze względu na niezdolność do pracy w dotychczasowym zawodzie spowodowaną wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową, przysługuje renta szkoleniowa. Rentę przyznaje w drodze decyzji właściwy oddział ZUS. Wynosi ona 100% podstawy wymiaru, którą stanowi kwota obliczona zgodnie z przepisami rozdziału 4 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118 ze zm.).

Czy jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy jest dochodem podlegającym opodatkowaniu?

Nie. Zgodnie z przepisami art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) zwolnione od opodatkowania są kwoty otrzymanych odszkodowań, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw. Wprawdzie ten sam przepis przewiduje 7 rodzajów odszkodowań wyłączonych ze zwolnienia, ale jednorazowe odszkodowanie nie zalicza się do żadnego z nich.
Na skutek wypadku (byłem zatrudniony jako przedstawiciel handlowy, straciłem nogę w wypadku samochodowym jadąc do klienta), po rehabilitacji zostałem przesunięty do pracy w dziale księgowości i płac. Niestety, efektem tego jest obniżenie wynagrodzenia o 1/4, do tego utraciłem możliwość dodatkowych zarobków w postaci prowizji. Pracodawca nie jest w stanie wypłacać mi wyższego wynagrodzenia. Czy mogę liczyć na wyrównanie utraconej części stałych zarobków w inny sposób?

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy wypadkowej, ubezpieczonemu będącemu pracownikiem, którego wynagrodzenie uległo obniżeniu wskutek stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje zasiłek wyrównawczy. Szczegółowe zasady ustalania i wypłacania tego zasiłku regulują przepisy art. 23 i nast. ustawy z 25 czerwca 1999 r. (Dz.U. Nr 60, poz. 636 ze zm.) o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.
• Przepisy te przewidują, iż zasiłek wyrównawczy przysługuje tylko następującym kategoriom pracowników, pod warunkiem że jego miesięczne wynagrodzenie osiągane podczas rehabilitacji jest niższe od przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia:
• zatrudnionym w zakładowym lub międzyzakładowym ośrodku rehabilitacji zawodowej,
• zatrudnionym u dotychczasowego pracodawcy na wyodrębnionym stanowisku pracy, dostosowanym do potrzeb adaptacji lub przyuczenia do określonej pracy.
Kolejnym warunkiem – poza zatrudnieniem we wspomnianym ośrodku i zatrudnionych na wyodrębnionym stanowisku – jest orzeczenie lekarskie o potrzebie przeprowadzenia rehabilitacji zawodowej, wydane przez wojewódzki ośrodek medycyny pracy lub lekarza orzecznika ZUS.
Wyodrębnione stanowiska pracy, na których ma być prowadzona rehabilitacja zawodowa, ustalają w zakładach pracy zespoły powołane przez pracodawców, zgodnie z § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 27 grudnia 1974 r. w sprawie warunków odbywania rehabilitacji zawodowej uprawniających do zasiłku wyrównawczego oraz szczegółowych zasad przyznawania tego zasiłku (Dz.U. Nr 51, poz. 325). Pracownikom, którzy poddali się rehabilitacji zawodowej na warunkach określonych rozporządzeniem, zasiłek wyrównawczy wypłaca zakład pracy, w którym prowadzona jest rehabilitacja zawodowa, lub ośrodek rehabilitacji zawodowej.

Pracownik naszego zakładu zmarł w wyniku obrażeń spowodowanych wypadkiem przy pracy. Niestety, postępowanie powypadkowe wykazało, iż główną przyczyną wypadku było niedbalstwo poszkodowanego spowodowane również tym, że pracował wówczas pod wpływem alkoholu. Czy rodzinie tego pracownika będzie przysługiwać renta?

W przypadku renty rodzinnej członkowie rodziny zmarłego pracownika będą uprawnieni do jej otrzymania. Przepis art. 21 ustawy wypadkowej stanowi, iż świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego nie przysługują ubezpieczonemu, gdy wyłączną przyczyną wypadku było udowodnione naruszenie przez ubezpieczonego przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spowodowane przez niego umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa; świadczenie nie przysługuje również ubezpieczonemu, który, będąc w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających lub substancji psychotropowych, przyczynił się w znacznym stopniu do spowodowania wypadku.
Przepis powyższy dotyczy świadczeń przysługujących poszkodowanemu pracownikowi. Renta rodzinna przysługuje natomiast uprawnionym członkom rodziny ubezpieczonego, który zmarł wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.

Jak wygląda obecnie kwestia opodatkowania zasiłków z tytułu wypadków przy pracy i świadczeń rehabilitacyjnych?

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są przede wszystkim: stosunek służbowy, stosunek pracy, praca nakładcza, emerytura lub renta oraz inne źródła. Artykuł 20 powołanej ustawy precyzuje inne źródła przychodów jako m.in. zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, za które uważa się kwoty wypłacanych przez zakład pracy lub organ rentowy zasiłków chorobowych, wyrównawczych, macierzyńskich, opiekuńczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych. Wszystkie świadCzenia z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, z wyjątkiem odszkodowań jednorazowych, są przychodami podlegającymi opodatkowaniu.

Jadąc na konferencję prasową poślizgnąłem się i złamałem nogę. Pracuję w zadaniowym czasie pracy. Czy wypadek ten jest wypadkiem przy pracy?

Tak. Wypadkiem przy pracy jest zdarzenie nagłe, wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą. Wystarczające do stwierdzenia, czy dane zdarzenie jest wypadkiem w pracy, jest ustalenie, że zdarzenie nastąpiło podczas wykonywania pracy. Pana praca polegała w tym przypadku na udziale w konferencji, więc droga na tę konferencję jest również czasem Pana pracy.

Nasza struktura organizacyjna ma siedzibę poza budynkiem głównym stanowiącym siedzibę firmy. W ciągu dnia źle się poczułam i postanowiłam udać się do lekarza zakładowego, który wykonuje swoją pracę w głównym budynku firmy. W trakcie drogi z pracy do lekarza potknęłam się o wystającą płytę chodnikową i upadłam, doznając urazu prawej ręki. Czy takie zdarzenie można uznać za wypadek przy pracy?

W dniu zdarzenia poszkodowana rozpoczęła normalne wykonywanie swych obowiązków pracowniczych i w trakcie pracy źle się poczuła. Stwierdzenie jej zdolności do dalszej pracy w tym dniu leżało w interesie zakładu pracy.
Ewentualne ujemne następstwa dalszego zatrudniania pracownika, który zgłaszał przełożonym swoją niedyspozycję w danym dniu, obciążałyby zakład pracy. Droga odbywana przez chorą do przychodni miała zatem związek z wykonywaną pracą.

Dlatego udanie się przez pracownika w czasie pracy do lekarza w celu uzyskania porady w związku z występującymi dolegliwościami oraz stwierdzenie zdolności lub jej braku do dalszego wykonywania pracy w tym dniu nie może być uznane za załatwianie wyłącznie spraw osobistych. Jeżeli w drodze do lekarza pracownik ten ulegnie wypadkowi, zaistniałe zdarzenie spełnia przesłanki uznania go za wypadek w pracy.

Podczas szkolnej wycieczki do Kampinoskiego Parku Narodowego moja pracownica została ukąszona przez żmiję. Po kilku minutach pracownica zaczęła się dusić. Po kilku tygodniach śpiączki zmarła. Sekcja zwłok wykazała, że pracownica ta była silnie uczulona na jakikolwiek jad zwierzęcy. Czy zdarzenie, które spowodowało śmierć pracownicy, może być uznane za wypadek przy pracy?

Śmiertelnym wypadkiem przy pracy jest wypadek, na skutek którego nastąpiła śmierć w okresie nie przekraczającym 6 miesięcy od dnia wypadku. Śmierć pracownicy nastąpiła w tym okresie. Można więc uznać taki wypadek za śmiertelny wypadek przy pracy. Ukąszenie przez żmiję, które spowodowało śmierć, może być traktowane jako nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, które wiąże się z pracą i może być kwalifikowane jako śmiertelny wypadek przy pracy.

Jestem brygadzistą w jednej z wrocławskich fabryk. Od kilku miesięcy praca w całym zespole stała się niezmiernie uciążliwa i stresująca. Obecnie przebywam na zwolnieniu lekarskim po stwierdzonym zawale. Czy mogę dochodzić swoich praw na podstawie ustawy wypadkowej?

Zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie stres związany z wykonywaniem pracy pracowników zatrudnionych na stanowiskach kierowniczych jest cechą tych obowiązków i jako taki nie może być uznany za przyczynę zewnętrzną wypadku przy pracy, chyba że jego gwałtowny charakter jest wynikiem rażąco nietypowych warunków. Zakwalifikowanie stresu psychicznego jako współprzyczyny zawału mięśnia sercowego jest w zasadzie rezultatem oceny materiału dowodowego i ustaleń faktycznych. Kwalifikacja prawna zawału serca jako wypadku przy pracy wymaga wykazania, że przyczyna zewnętrzna tego zdarzenia pozostawała w związku z wykonywaniem obowiązków pracowniczych i stanowiła przyczynę sprawczą zdarzenia. W orzecznictwie istnieje pogląd, w którym stwierdza się, że zawał serca może być uznany za wypadek przy pracy, jeżeli został spowodowany silnym przeżyciem psychicznym pracownika wskutek nawarstwienia się szczególnie krzywdzących go okoliczności mających związek z pracą.

Jestem zawodowym kierowcą i w ciągu dnia przemierzam duże odległości. Często warunki atmosferyczne panujące na drodze są fatalne i o wypadek nietrudno. Czy, gdy ulegnę takiemu wypadkowi, będę mógł powołać się na ustawę wypadkową?

Jeżeli znamiona wypadku będą odpowiadały definicji wypadku przy pracy, może Pan powołać się na przepisy ustawy wypadkowej. Jednak warunki atmosferyczne panujące w trasie (mgła, deszcz, śnieg) nie są zjawiskiem, które występuje nagle i w sposób zaskakujący użytkowników dróg. Warunki takie można zawczasu przewidzieć czy dostrzec, a intensywność ich występowania narasta na tyle stopniowo, by można było dostosować się do zmienionych warunków, w szczególności dostosować szybkość pojazdu do każdorazowego stanu widoczności.
Napotkanie przez kierowcę w czasie jazdy tego rodzaju przeszkody nie pozbawia go możliwości odpowiedniego zabezpieczenia się przed grożącym niebezpieczeństwem przez zmniejszenie szybkości, a nawet zatrzymanie pojazdu. Skoro zaś kierowca ma możliwość zareagowania w określony sposób na grożące niebezpieczeństwo, to nieskorzystanie z tej możliwości urasta do naruszenia obowiązków, jakie ciążą na nim z mocy przepisów o ruchu pojazdów mechanicznych na drogach publicznych. Dlatego nie można jednoznacznie stwierdzić, że wypadek, któremu uległ kierowca tyko z powodu złych warunków na drodze, jest wypadkiem przy pracy. Ponadto warunki atmosferyczne najczęściej nie są wyłączną przyczyną powodującą wypadek.

Czy przyczyną zewnętrzną będzie każdy ruch pracownika, który spowoduje u niego uraz, nawet jeżeli pracownicy w żartach szturchali się pomiędzy sobą?

Aby dane zdarzenie mogło być uznane za wypadek przy pracy, musi istnieć przyczyna zewnętrzna, która spowodowała jego wystąpienie. Inaczej mówiąc, przyczyna zewnętrzna to zewnętrzne źródło wypadku, tkwiące poza samym organizmem poszkodowanego. W orzecznictwie stwierdza się, że przyczyną zewnętrzną jest każdy czynnik zewnętrzny zdolny wywołać w istniejących warunkach szkodliwe skutki. Dlatego przyczyną zewnętrzną może być nawet niefortunny odruch pracownika – jego nieskoordynowane poruszenie się, powodujące potknięcie się i upadek nawet na gładkiej powierzchni. Wyłączenie przyczyny zewnętrznej przy upadku pracownika w czasie i miejscu pracy, który nastąpił w takich okolicznościach, byłoby uzasadnione tylko wtedy, gdyby istniały podstawy do ustalenia, że wypadek pracownika został spowodowany jego schorzeniem łączącym się np. ze skłonnością do omdleń lub zakłóceń równowagi.

Jestem sprzątaczką. Podczas mycia okien jedno z nich wyleciało, a ja wypadłam wraz z nim. Na szczęście był to parter i nic poważniejszego oprócz złamanej ręki mi się nie stało. Czy pracodawca poniesie odpowiedzialność za wypadek przy pracy?

Tak. Do obowiązków pracodawcy należy m.in. ochrona zdrowia i życia pracownika przez organizowanie pracy w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy. Pracownik, który w czasie mycia okna w pracy doznał wypadku na skutek wypadnięcia nieprawidłowo umocowanej futryny okiennej, o czym nie wiedział, nie dopuszcza się rażącego niedbalstwa, a wszystkie pozostałe okoliczności wskazują na zdarzenie nagłe, wywołane przyczyna zewnętrzną, nawet gdy przystąpił do mycia okna, nie mając odpowiedniego sprzętu. Brak sprzętu ochrony osobistej stanowi wykroczenie i pracodawca z pewnością zostanie za nie ukarany w formie mandatu.
Opisane przez Czytelniczkę zdarzenie będzie uznane za wypadek przy pracy i pracownik może dochodzić świadczeń przewidzianych w ustawie wypadkowej.

Jakiś czas temu podjęłam zatrudnienie jako asystentka prezesa zarządu na podstawie umowy zlecenia. Któregoś dnia podczas przygotowywania poczęstunku pękł dzbanek, w którym znajdował się wrzątek. Woda wylała się i poparzyła mi ręce. Prezes twierdzi, że to zdarzenie nie jest wypadkiem w pracy, a ja nie mam prawa do odszkodowania.

Zleceniodawca Pani nie ma w tym przypadku racji. Mimo że Czytelniczka nie jest pracownikiem, w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy, to na podstawie ustawy z 30 listopada 2002 r. (Dz.U. Nr 199, poz. 1673 ze zm.) o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych za wypadek przy pracy uważa się zdarzenie nagłe, wywołane przyczyną zewnętrzną, które nastąpiło w okresie ubezpieczenia wypadkowego z danego tytułu w trakcie wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenia, umowy agencyjnej lub umowy o świadczenie usług. Za osobę wykonującą pracę w siedzibie pracodawcy na innej podstawie niż Kodeks pracy (czyli np. umowa zlecenia) pracodawca obowiązkowo odprowadza składkę na ubezpieczenie wypadkowe.

Czy ksiądz, który wracając z wizyty duszpasterskiej został pobity i okradziony, może dochodzić świadczeń z ustawy wypadkowej?

Tak. Księża i inne osoby duchowne, które uległy wypadkowi w trakcie wykonywania czynności religijnych lub innych czynności związanych z powierzonymi im funkcjami duszpasterskimi i zakonnymi, traktowani są tak samo jak osoby, które uległy wypadkowi przy pracy. W takim przypadku pobicie jest uznawane za wypadek przy pracy.

Czy za przyczynę zewnętrzną może zostać uznane nadmierne wykorzystywanie pracownika przez pracodawcę, które doprowadziło pracownika do zwału serca?

Odpowiedź zależy od tego, co rozumiemy przez nadmierne wykorzystywanie pracownika. Jeżeli pracodawca zmuszał pracownika do ciągłego nieprzestrzegania czasu pracy, a pracownik pracował przez to znacznie dłużej, niż wynikałoby to z 40 godzinnego tygodnia pracy (np. po 70 godzin tygodniowo), to można uznać taki stan za przyczynę zewnętrzną wypadku przy pracy.
Od wielu lat wykonuję zwód magazyniera. W swojej pracy niejednokrotnie przenoszę znaczne ciężary czy pracuję w różnych „dziwnych” pozycjach. Do tej pory bóle kręgosłupa traktowałem jako typowe dla pana po 40. Jednak w trakcie badań lekarskich lekarz stwierdził u mnie zwyrodnienie stawów kręgosłupa lędźwiowego. Czy można moje schorzenie uznać za chorobę zawodową?

Bezwzględną przesłanką do uznania konkretnej choroby za chorobę zawodową jest umieszczenie jej w wykazie chorób zawodowych. Choroba zwyrodnieniowa stawów kręgosłupa lędźwiowego nie jest w takim wykazie umieszczona.
Oprócz umieszczenia danego schorzenia w wykazie, koniecznym elementem do uznania danego schorzenia za chorobę zawodową jest fakt, iż spowodowane ono zostało działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy lub sposobem wykonywania pracy.

Na polecenie swojej szefowej zostałam dłużej w pracy, aby przepisać dla jej syna fragment jego pracy licencjackiej. W trakcie pracy z niewiadomych przyczyn poraził mnie prąd. Czy takie zdarzenie może zostać zakwalifikowane jako wypadek przy pracy, mimo że wykonywana praca nie miała związku z moimi obowiązkami?

W orzecznictwie uznaje się, że do stwierdzenia, iż nagłe zdarzenie spowodowane przyczyna zewnętrzną jest wypadkiem przy pracy, wystarczające jest ustalenie, że zdarzenie nastąpiło podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych, bez potrzeby badania, czy wykonywanie tych czynności było zgodne z interesem zakładu pracy.

Pozostanie przez poszkodowaną w zakładzie pracy było związane z wykonaniem polecenia wydanego jej przez szefową, więc wypadek, jakiemu uległa, będzie wypadkiem przy pracy, chociaż wykonywała pracę prywatną.

Jestem właścicielem firmy prowadzącej prace budowlane. Często moi pracownicy wykonują prace na pełnym słońcu. Kilka dni temu już po skończonej pracy jeden z pracowników zasłabł (w godzinę po pracy). Lekarz pogotowia stwierdził udar cieplny i kazał wziąć pracownika do szpitala na obserwację. Czy pracownik uległ wypadkowi przy pracy?

Zdarzenie, będące istotnym zewnętrznym czynnikiem wywołującym negatywną reakcję organizmu (w tym udar cieplny) i stanowiące przyczynę wypadku przy pracy, posiada cechę nagłości tylko wtedy, gdy przebiega w czasie nie dłuższym niż trwanie dnia pracy. Skoro pracownik zasłabł zaraz po skończonej pracy, można przyjąć, że przyczyna wiązała się bezpośrednio z pracą poszkodowanego. Jednak zdarzenie chorobowe, którego następstwa występują po okresie znacznie przekraczającym jedną dniówkę roboczą, nie będzie uznane za wypadek przy pracy.

Zmiana przepisów w sprawie wypadków przy pracy dotyczyła również definicji wypadku. W poprzednim stanie prawnym mówiło się o uszczerbku na zdrowiu, a teraz mówi się o urazie. Czy jest jakaś różnica między tymi pojęciami?

Mówiąc o uszczerbku na zdrowiu, należało rozumieć stwierdzoną orzeczeniem lekarskim procentową utratę zdrowia.
Mówiąc o urazie, należy rozumieć każdy fizyczny skutek wypadku, nawet jeżeli jest to tylko zwykłe stłuczenie.
Nie każdy uraz musi powodować uszczerbek na zdrowiu. Dlatego pojęcie uraz jest pojęciem szerszym, obejmującym zarówno uszczerbek, jak i uraz.
Zatrudniam pracownika, który zajmuje się konserwacją maszyn produkcyjnych w moim zakładzie. Dodatkowo na zlecenie powierzam mu wykonywanie takich czynności u moich klientów. Podczas jednej z takich wizyt maszyna, którą konserwował, poraniła mu rękę. Czy do przeprowadzenia postępowania powypadkowego jest zobowiązany pracodawca, u którego pracownik wykonywał pracę, czy ja?

Przepisy stanowią, że w stosunku od osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej, zlecenia lub umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy dotyczące zlecenia lub umowy o dzieło, jeśli zawarły taką umowę z pracodawcą, z którym wiąże je także stosunek pracy, ustaleń okoliczności i przyczyn wypadku powinien dokonać ten pracodawca.
?Jeden z moich pracowników został wysłany do kontrahenta w celu odebrania surowców do produkcji. Podczas załadunku samochodu doszło do osunięcia się palety z ładunkiem, która złamała pracownikowi rękę. Czy to ja muszę zająć się ustaleniem okoliczności wypadku na miejscu jego powstania?

Są dwie możliwości. Gdy wypadek ma miejsce na terenie innego zakładu pracy, co do zasady, ustaleniem okoliczności powinien zająć się zespół powypadkowy powołany przez pracodawcę osoby poszkodowanej. Może on też wystąpić do pracodawcy, na terenie którego doszło do wypadku, aby ustalił okoliczności i przyczyny wypadku, a następnie przesłał mu całą dokumentację powypadkową. Jednak nadal na nim ciąży obowiązek zatwierdzenia protokołu powypadkowego.

Uległem wypadkowi przy pracy. Według mnie doszło do niego z powodu poważnych zaniedbań ze strony mojego pracodawcy. Uważam, że pracodawca powinien zapłacić za narażanie mnie na niebezpieczeństwo i chciałbym wobec tego wystąpić o odszkodowanie do sądu. Czy mogę ubiegać się o takie odszkodowanie?
Pracownik, który uległ wypadkowi przy pracy, uzyska świadczenia przysługujące mu na podstawie ustawy wypadkowej. Najczęściej jest to jednorazowe odszkodowanie w kwocie odpowiadającej iloczynowi orzeczonego uszczerbku na zdrowiu i stawki za 1 proc. utraty zdrowia. Pracownik może także wystąpić o dodatkowe odszkodowanie na drodze cywilnej. Jednak cywilnoprawna odpowiedzialność pracodawcy za skutki wypadku przy pracy ma charakter uzupełniający. Pracownik nie może dochodzić odszkodowania i renty na podstawie art. 444 Kodeksu cywilnego przed rozpoznaniem jego roszczeń o świadczenia przysługujące na podstawie przepisów ustawy wypadkowej.

Prowadzę działalność gospodarczą. Moja żona, która ze mną współpracuje, uległa wypadkowi przy pracy. Wystąpiliśmy o odszkodowanie, jednak ZUS odpowiedział nam, że świadczenie takie mojej żonie się nie należy, gdyż prawo do niego przedawniło się z powodu zaległości w składkach na ubezpieczenia społeczne. Czy to prawda?

Świadczenia przyznawane na podstawie ustawy wypadkowej nie przysługują prowadzącym pozarolniczą działalność i osobom z nimi współpracującym, duchownym, będącym płatnikami składek na własne ubezpieczenia, oraz członkom rodzin tych osób, jeżeli w dniu wypadku lub w dniu złożenia wniosku o przyznanie świadczeń z tytułu choroby zawodowej występuje u nich zadłużenie z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne na kwotę przekraczającą 2 zł. Aby uzyskać prawo do tych świadczeń, należy spłacić zadłużenie w całości. Jeżeli spłata taka nie nastąpi w ciągu 6 miesięcy od dnia wypadku lub od dnia złożenia wniosku, prawo do świadczeń ulega przedawnieniu.
Mój pracownik doznał uderzenia pękniętym kamieniem od szlifierki. Jednak pracował dalej i dopiero po zakończeniu pracy udał się do lekarza, gdzie stwierdzono u niego złamanie dwóch żeber. O całym zdarzeniu pracownik poinformował mnie dopiero następnego dnia. Czy brak zgłoszenia bezpośrednio po wypadku nie powoduje dla pracownika utraty prawa do świadczeń?

Pracownik, który uległ wypadkowi ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić przełożonego o zaistniałym zdarzeniu. Z tego obowiązku jest zwolniony, jeżeli jego stan zdrowia nie pozwala mu dokonać takiego zawiadomienia (np. stracił przytomność). Jednak niepoinformowanie przełożonego o wypadku bezpośrednio po zdarzeniu nie pozbawia pracownika prawa żądania ustalenia, że miało ono charakter wypadku przy pracy.
Jeżeli z ustaleń wynika, że zdarzenie było wypadkiem i urazy pracownika są jego skutkiem, to nabędzie on prawo do świadczeń z ustawy wypadkowej.

Na czym polega zabezpieczenie miejsca wypadku przy pracy? Czy muszę np. zatrzymać linię produkcyjną, jeżeli na jednym z jej odcinków doszło do wypadku?
Zabezpieczenie miejsca wypadku jest obowiązkiem pracodawcy. Musi ono trwać do czasu, aż ustalone zostaną okoliczności i przyczyny wypadku.
Zabezpieczenie to powinno zostać dokonane w taki sposób, aby zapobiec dopuszczeniu do miejsca wypadku osób niepowołanych, uruchamianiu bez koniecznej potrzeby maszyn i innych urządzeń technicznych, które w związku z wypadkiem zostały wstrzymane, oraz dokonywaniu zmiany położenia maszyn i innych urządzeń technicznych, jak również zmiany położenia innych przedmiotów, które spowodowały wypadek lub pozwalają odtworzyć jego okoliczności.
Wstrzymana linia produkcyjna może zostać uruchomiona przez pracodawcę po dokonaniu oględzin miejsca wypadku i sporządzeniu dokumentacji fotograficznej lub szkiców (jeśli zachodzi taka potrzeba) i po konsultacji ze społecznym inspektorem pracy.

Postępowanie powypadkowe wykazało, że podczas wypadku, który nastąpił 2 miesiące wcześniej, jeden z pracowników dopuścił się ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych. Dowiedziałem się o tym dopiero z protokołu powypadkowego. Czy mogę rozwiązać z pracownikiem umowę o pracę ze skutkiem natychmiastowym, skoro od zdarzenia minęły już ponad 2 miesiące?
Zatwierdzenie protokołu powypadkowego może być równoznaczne z uzyskaniem wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy o pracę (art. 52 § 2 k.p.), jeżeli zarzucane pracownikowi zachowanie jest jednym z elementów stanu faktycznego ustalanego w ramach postęposania powypadkowego.
Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, jeżeli nie upłynął miesiąc od uzyskania przez pracodawcę wiadomości o okolicznościach rozwiązania umowy, niezależnie od tego, jak dawno te okoliczności nastąpiły.

Czy w razie wypadku przy pracy zawsze muszę organizować zespół powypadkowy, czy jako pracodawca mogę sam ustalić okoliczności i przyczyny wypadku?

Zawsze robi to zespół co najmniej dwuosobowy. Jeżeli pracodawca nie ma możliwości utworzenia zespołu powypadkowego w składzie dwuosobowym ze względu na małą liczbę zatrudnionych pracowników, okoliczności i przyczyny wypadku ustala zespół powypadkowy złożony z pracodawcy oraz specjalisty spoza zakładu pracy.

W moim małym przedsiębiorstwie nie działa społeczna inspekcja pracy. Kto w związku z tym powinien wejść do składu zespołu powypadkowego?
Jeżeli u pracodawcy nie działa społeczna inspekcja pracy, w skład zespołu powypadkowego zamiast społecznego inspektora pracy wchodzi przedstawiciel pracowników przeszkolony w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.
Czy pracownik, który uległ wypadkowi przy pracy, może zostać pozbawiony prawa do odszkodowania z tego tytułu?

Świadczenia wypadkowe z ubezpieczenia społecznego nie przysługują, jeżeli postępowanie powypadkowe wykaże, że wyłączną przyczyną wypadku było udowodnione naruszenie przez pracownika przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spowodowane przez niego umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa. Osoba ta zostanie także pozbawiona prawa do świadczeń, jeżeli przyczynił się w znacznym stopniu do spowodowania wypadku, znajdując się w stanie nietrzeźwym lub pod wpływem środków odurzających albo psychotropowych.
?Na czym polega rażące niedbalstwo pracownika przy naruszeniu przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia?

Rażące niedbalstwo zachodzi wówczas, gdy poszkodowany zachowuje się w sposób odbiegający jaskrawo od norm bezpiecznego postępowania i świadczący o całkowitym zlekceważeniu przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia. Jest to sytuacja, gdy pracownik przewiduje skutki swego zachowania, lecz spodziewa się ich uniknąć, bądź skutków tych nie przewiduje, choć może i powinien je przewidzieć.

W postępowaniu powypadkowym stwierdzono, że wyłączną przyczyną wypadku przy pracy było moje nieuważne zachowanie się podczas obsługi maszyny. Moim zdaniem jednak do wypadku przyczynił się pracownik zajmujący sąsiednie stanowisko pracy. Czy mogę domagać się uwzględnienia tej okoliczności?
Tak, jednak w razie zawinionego naruszenia przez pracownika przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, to na pracowniku spoczywa ciężar udowodnienia, że wypadek nastąpił także z innej, niezależnej od niego przyczyny.

Zatrudniam w moim zakładzie 5 pracowników. Nie ma w nim służby bezpieczeństwa i higieny pracy. Wydarzył się wypadek. Usłyszałem, że muszę zostać członkiem zespołu powypadkowego. Czy nie można tego uniknąć?

Jeżeli pracodawca zatrudnia 10 lub mniej pracowników, to nie ma obowiązku tworzenia służby bezpieczeństwa i higieny pracy.
Mimo to ma on możliwość stworzenia takiej służby. Jednak, jeżeli jej nie utworzył, to niemożliwe jest wejście w skład zespołu powypadkowego pracownika służby bezpieczeństwa i higieny pracy.
W skład tego zespołu musi wejść wówczas pracodawca lub pracownik wyznaczony przez pracodawcę albo specjalista spoza zakładu pracy.

W moim zakładzie miał miejsce wypadek. Dwóch pracowników zostało rannych. Kiedy będę mógł ponownie włączyć maszyny? Taki przestój przynosi straty, a firma musi się wywiązać z terminowych zobowiązań kontraktowych.
Na pracodawcy ciąży obowiązek zabezpieczenia miejsca wypadku aż do czasu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku. W związku z tym musi on uniemożliwić dopuszczenie do miejsca wypadku osób niepowołanych, do uruchamiania bez koniecznej potrzeby zatrzymanych maszyn, do przemieszczania maszyn, które miały związek z wypadkiem. Sytuacja, gdy 2 pracowników uległo wypadkowi, jest już wypadkiem zbiorowym.
W tej sytuacji, aby uruchomić maszyny, pracodawca powninien uzgodnić to z właściwym inspektorem pracy i prokuratorem. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy zachodzi konieczność ratowania osób lub mienia albo zapobieżenia grożącemu niebezpieczeństwu.

Mój pracownik miał wypadek na terenie zakładu koope- ranta. Czy powinienem wejść w skład zespołu powypadkowego badającego tę sprawę?
Zespół powypadkowy powołuje pracodawca poszkodowanego. Konieczna jest jednak obecność przedstawiciela pracodawcy, w którego zakładzie miał miejsce wypadek.

Jestem pracodawcą w dużej firmie. Na terenie mojego zakładu przebywają często pracownicy zatrudnieni u innych pracodawców. W razie wypadku, który mógłby któregoś z nich spotkać, co powinienem zrobić?

Na pracodawcy, na którego terenie miał miejsce wypadek, ciąży oczywiście przede wszystkim obowiązek zapewnienia udzielenia pomocy poszkodowanemu oraz zabezpieczenia miejsca wypadku w odpowiedni sposób. Powinien też zawiadomić niezwłocznie o wypadku pracodawcę poszkodowanego oraz udostępnić miejsce wypadku i niezbędne materiały oraz udzielić informacji i wszechstronnej pomocy zespołowi powypadkowemu, ustalającemu okoliczności i przyczyny wypadku.
Gdyby tamten pracodawca złożył taki wniosek, może Pan ustalić okoliczności i przyczyny wypadku i przekazać mu dokumentację powypadkową do zatwierdzenia.

Uległem wypadkowi podczas pracy. Doznałem wielu złamań. Sprawę wypadku bada zespół powypadkowy. Pamiętam tamto zdarzenie, bo nie straciłem przytomności. Czy mam prawo domagać się, żeby w protokole powypadkowym uwzględniono moje zdanie?
Tak. Zespół powypadkowy jest zobowiązany zapoznać poszkodowanego z treścią protokołu powypadkowego jeszcze przed jego zatwierdzeniem. Ma Pan prawo zgłosić uwagi i zastrzeżenia do ustaleń zawartych w protokole powypadkowym. Ma Pan prawo wglądu do akt sprawy. Może Pan sporządzać z akt notatki i odpisy oraz kopiować je?

Mój mąż zginął wskutek wypadku przy pracy. Co prawda, nie byłam bezpośrednim świadkiem, gdy poraził go prąd na budowie, ale widziałam go godzinę wcześniej. Wiem, jak się czuł i w jakim był stanie fizycznym i psychicznym. Myślę, że moje uwagi mogą być pomocne dla ustaleń zespołu powypadkowego. Czy mam prawo zgłosić uwagi do protokołu?

Tak. Zgodnie z przepisami zespół powypadkowy jest obowiązany zapoznać członków rodziny zmarłego pracownika z treścią protokołu powypadkowego. Ma Pani prawo do zgłoszenia uwag i zastrzeżeń co do ustaleń zawartych w protokole powypadkowym. Takie samo prawo mają też oczywiście pozostali członkowie rodziny.

Jestem pracodawcą. W mo-im zakładzie zdarzył się wypadek. Zespół powypadkowy dał mi protokół powypadkowy do zatwierdzenia. Nie zgadzam się z jego treścią. Uważam, że nie powinienem go podpisywać. Jak mam postąpić?

Pracodawca ma zgodnie z przepisami 5 dni na zatwierdzenie protokołu. W pewnych sytuacjach może zwrócić protokół powypadkowy bez zatwierdzenia. Dzieje się tak w sytuacji, gdy wymaga on wyjaśnienia i uzupełnienia, jeżeli do treści protokołu zostały zgłoszone zastrzeżenia przez poszkodowanego lub jeżeli poszkodowany zmarł zastrzeżenia zgłoszone przez członków jego rodziny, albo jeżeli protokół nie odpowiada warunkom określonym w rozporządzeniu z 28 lipca 1998 r. (Dz.U. Nr 115, poz. 744) w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy oraz sposobu ich dokumentowania, a także zakresu informacji zamieszczanych w rejestrze wypadków przy pracy.

Podczas pracy doznałem zawału serca. W protokole powypadkowym uznano, że zawał był wypadkiem przy pracy. Jednak ZUS nie chce uznać tego zdarzenia za wypadek przy pracy i wypłacić jednorazowego odszkodowania. Czy ma do tego prawo?

Treść protokołu powypadkowego nie jest wiążąca dla ZUS. ZUS podejmuje samodzielnie decyzje o uznaniu wypadku za wypadek przy pracy. W tym przypadku musiał on uznać, że zawał nie był spowodowany przyczyną zewnętrzną. Oczywiście organ rentowy nie musiał mieć racji. Chyba będzie Pan musiał skierować sprawę do sądu. Istotne jest, czy stres, który mógł przyspieszyć proces chorobowy, miał związek z obowiązkami pracowniczymi.

W moim zakładzie w ciągu kilku lat zdarzyło się kilka wypadków. Czy jako pracodawca mam obowiązek przechowywania protokołów powypadkowych? A jeśli tak, to jak, w jakiej formie i czy długo?
Zgodnie z przepisami pracodawca ma obowiązek przechowywania protokołu powypadkowego wraz z pozostałą dokumentacją powypadkową przez 10 lat. Pracodawca ma też obowiązek prowadzić rejestr wypadków na podstawie wszystkich protokołów powypadkowych. Rejestr powinien zawierać imię i nazwisko poszkodowanego, miejsce i datę wypadku, informacje dotyczące skutków wypadku dla poszkodowanego, datę sporządzenia protokołu powypadkowego, stwierdzenie, czy wypadek jest wypadkiem przy pracy, krótki opis okoliczności wypadku, datę przekazania wniosku do ZUS, informację o wypłaconych świadczeniach lub o przyczynach pozbawienia tych świadczeń oraz inne okoliczności wypadku, których zamieszczenie w rejestrze jest celowe.

Mój mąż uległ wypadkowi przy pracy. Doznał wielu złamań, wstrząsu mózgu itd. Trafił potem do szpitala. Wyszedł z niego, ale zdrowia już nie odzyskał. Zmarł po około roku od tamtego wypadku. Powiedziano mi, że nie można uznać tego wypadku za wypadek śmiertelny. Czy słusznie?
Zgodnie z przepisami za śmiertelny wypadek przy pracy (lub traktowany na równi z wypadkiem przy pracy) uważany jest taki wypadek, w którego wyniku nastąpiła śmierć pracownika w miejscu wypadku lub w okresie nie przekraczającym 6 miesięcy.

Gdy śmierć nastąpiła po upływie roku, nie istnieje możliwość uznania wypadku za śmiertelny wypadek przy pracy. W tej sytuacji nie liczy się bowiem w takim przypadku związek przyczynowo-skutkowy, lecz limitowany upływ czasu.

Czy renta z ubezpieczenia wypadkowego ustalana jest jednorazowo, czy podlega waloryzacji, a jeżeli tak, to na jakich zasadach?

Renta ta podlega corocznej waloryzacji na podstawie wskaźnika określonego w ustawie o emeryturach i rentach z FUS.
Wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych jest wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych dla gospodarstw domowych emerytów i rencistów albo wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, jeżeli jest on wyższy od wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych dla gospodarstw domowych emerytów i rencistów.
W bieżącym roku wynosi on 103,7%, natomiast waloryzację rent przeprowadza się od dnia 1 marca 2003 r.

Kiedy poszkodowanemu w wypadku przy pracy przysługuje dodatek pielęgnacyjny?
Zgodnie z art. 19 ust. 2 dodatek ten przysługuje osobie uprawnionej do renty z ubezpieczenia wypadkowego. Uprawnioną osobą do dodatku jest rencista, który został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy oraz do samodzielnej egzystencji albo ukończył 75 lat życia. Wyjątek stanowi również osoba przebywająca w domu pomocy społecznej, w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym, chyba że przebywa poza tą placówką przez okres dłuższy niż 2 tygodnie w miesiącu.

Jestem menedżerem ds. sprzedaży. Zostałem zatrudniony na podstawie umowy o pracę na początku lutego br. 18 lutego 2003 r. uległem wypadkowi samochodowemu wracając od kontrahenta do firmy. Lekarze twierdzą, że czeka mnie długotrwałe leczenie, a podobno zasiłek jest wypłacany po 30 dniach zatrudnienia. Czy będę mógł liczyć na wypłatę zasiłku chorobowego?
Ubezpieczony rzeczywiście nabywa prawo do wypłaty zasiłku chorobowego po upływie 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego (a nie zatrudnienia) – jeżeli podlega obowiązkowo temu ubezpieczeniu. W powyższym przypadku termin ten jednak nie będzie obowiązywał, gdyż zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy wypadkowej zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje niezależnie od okresu podlegania ubezpieczeniu. Niezależnie od tego poszkodowanemu będzie przysługiwało wynagrodzenie przez pierwsze 33 dni niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem.

Kiedy i w ilu egzemplarzach należy sporządzić statystyczną kartę wypadku?

Statystyczną kartę wypadku sporządza się w dwóch egzemplarzach na podstawie zatwierdzonego protokołu powypadkowego. Jeden egzemplarz przechowuje pracodawca przez 10 lat w prowadzonej przez siebie dokumentacji wypadków przy pracy, a drugi przekazuje do urzędu statystycznego właściwego dla województwa, na którego terenie znajduje się siedziba pracodawcy (ale bez uzupełniającej II części karty).

Na skutek zwykłego przeoczenia zapomniałem przekazać II część statystycznej karty wypadku. Od nieszczęśliwego zdarzania minęło już 5 miesięcy. Co mam zrobić w takiej sytuacji?

Termin przesłania drugiej – uzupełniającej części statystycznej karty wypadku do właściwego ze względu na siedzibę pracodawcy statystycznego urzędu wojewódzkiego jeszcze nie upłynął, bowiem tę wypełnioną część należy przekazać nie później niż z upływem 6 miesięcy od daty zatwierdzenia protokołu powypadkowego.
W zakładzie produkującym sztuczne nawozy i pestycydy nastąpił wybuch. Kilku pracowników zostało rannych. Ponadto zniszczeniu uległ cały magazyn. Czy w takim przypadku okoliczności wypadku ustala sam zespół powypadkowy?

Nie. Jeżeli wypadek miał rozmiary katastrofy albo spowodował zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego, zespół powypadkowy wykorzystuje ustalenia zespołu specjalistów, powołanego przez właściwego ministra, wojewodę lub organ sprawujący nadzór określony w art. 23714 Kodeksu pracy do ustalenia przyczyn wypadku oraz wyjaśnienia problemów technicznych i technologicznych.


Czy może być uznany za pozostający w związku z pracą wypadek podczas wykonywania czynności kolidujących z prawem?
Nie może być uznany za pozostający w związku z pracą (a zatem jako wypadek przy pracy) taki wypadek, któremu pracownik uległ przy wykonywaniu czynności kolidujących z prawem i nie związanych z wykonywaniem obowiązków wynikających ze stosunku pracy (np. podczas kradzieży mienia pracodawcy).

Komentarze

Wyświetlanie Sortowanie
Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować. Zarejestruj lub zaloguj się
Bezpłatne Szkolenia BHP dla pracowników przez internet


Studia BHP w wakacje 2014 Też przez Internet


Centrum Matematyki


Centrum Studiów Podyplomowych Kraków


Cookies pliki

Na naszych stronach  są wykorzystywane pliki cookies. Stosujemy je w celach zapewnienia maksymalnej wygody użytkowników. Użytkownik ma możliwość samodzielnej zmiany ustawień dotyczących cookies w swojej przeglądarce internetowej.  Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies kliknij w Zamknij. Jeżeli nie wyrażasz zgody - zmień ustawienia swojej przeglądarki.

KATALOG SZKOLEŃ


Jak Lato to Lato z Salezjanami

.


Kodeksy Pracy -Karny -Cywilny


Kategorie


Ostatnie artykuły


POZWOLENIA ZINTEGROWANE-HANDEL CO2


Polecamy ebooki



BHP-EKSPERT WARSZAWA 03-808 Warszawa ul.Mińska 25 p.317 "BHP-EKSPERT KRAKÓW" 31-752 KRAKÓW, UL.Mrozowa 6 UWAGA adres do korespondencji Korespondencję "pocztą tradycyjną" proszę przesyłać tylko na krakowski adres: "BHP-EKSPERT" 30-969 KRAKÓW 28 skrytka pocztowa nr 73

NIP 678-140-93-12 bhpekspert@gmail.com Kraków (12)394-58-21 Warszawa tel(22)389-79-87 faks (22)730-87-44 lub
tel.kom.(0)501-700-846
Tworzenie strony: 1.16622185707 sekund.